Pomóż szybciej znaleźć zrozumiałe treści
Widżet na stronie internetowej to mały element interfejsu, za pomocą którego odwiedzający mogą wybrać inny język lub inną formę języka. Może znajdować się w nagłówku, przy krawędzi strony albo mieć postać dobrze widocznego przycisku. Jego zaleta jest prosta: ludzie szybciej znajdują zrozumiałe wersje i nie muszą szukać odpowiedniej oferty w menu ani na osobnej stronie zbiorczej.
Sam widżet nie sprawia jeszcze, że strona staje się zrozumiała. Prowadzi jedynie do treści, które wcześniej starannie napisano, przetłumaczono i sprawdzono. Jeśli główna strona pozostaje skomplikowana, a widżet pokazuje automatycznie skróconą wersję bez kontroli, bariera zostaje tylko przeniesiona. Dobra dostępność wynika ze zrozumiałych treści i niezawodnej drogi do nich.
Ważna pozostaje również zwykła nawigacja. Widżet może dodatkowo uwidaczniać wersje językowe, ale nie powinien być ukrytym, specjalnym wejściem znanym tylko osobom, którym je objaśniono. Łącza do treści w prostym języku lub języku łatwym do czytania nadal powinny znajdować się w logicznych miejscach strony. Dzięki temu wersje te są dostępne z nawigacji, wyszukiwarki i bezpośrednich łączy nawet wtedy, gdy widżet się nie wczyta.
Kiedy widżet na stronie jest szczególnie przydatny
Widżet jest szczególnie przydatny, gdy zrozumiałe wersje są dostępne na wielu stronach, a odwiedzający często się między nimi przełączają. Urząd może w ten sposób udostępniać prosty język lub język łatwy do czytania na każdej stronie dotyczącej określonej usługi. Jeśli istnieje tylko jedno dodatkowe objaśnienie, często wystarczy wyraźne łącze w treści. Dodatkowy element interfejsu wymagałby wtedy więcej uwagi, niż wnosiłby orientacji.
Przed wdrożeniem należy ustalić, jakie opcje widżet rzeczywiście ma oferować. Czy chodzi o język niemiecki i angielski, o język standardowy i język łatwy do czytania, czy o kilka kombinacji? Długa mieszana lista państw, języków i form języka szybko staje się nieczytelna. Pokazuj tylko opcje dostępne dla bieżącej treści i przydatne dla czytelników, a w nazwach wyraźnie rozróżniaj język od jego formy.
Widżet nie jest właściwą odpowiedzią na każdy problem ze zrozumieniem. Jeśli niemal wszyscy odwiedzający mają trudności z tą samą treścią, należy poprawić wersję główną. Alternatywna wersja ma sens wtedy, gdy określona grupa czytelników potrzebuje innego dostępu językowego. Takie podejście zapobiega pozostawianiu trudnych tekstów bez zmian i przenoszeniu odpowiedzialności za zrozumiałość na opcjonalną funkcję dodatkową.
Jasna etykieta pokazuje, co robi widżet
Sam symbol rzadko wystarcza. Dymek, książka lub abstrakcyjna ikona osoby mogą mieć wiele znaczeń. Dodaj widoczną etykietę, taką jak „Wybierz język”, „Prosty język” lub „Język łatwy do czytania”. Odwiedzający powinni wiedzieć, co się stanie po użyciu tego elementu. Dotyczy to także osób, które słuchają treści strony i nie widzą graficznego wyglądu widżetu.
Nazwy muszą być merytorycznie uczciwe. Samego skróconego podsumowania nie wolno nazywać językiem łatwym do czytania, jeśli nie przygotowano go zgodnie z przyjętymi zasadami i nie sprawdzono z właściwą grupą docelową. Również prosty język oznacza coś więcej niż mniejszą ilość tekstu. Nazwij wersję tak, aby czytelnicy rozumieli jej cel i aby nie obiecywać jakości, której dana treść nie zapewnia.
Jeśli opcji jest kilka, każda z nich powinna być zrozumiała samodzielnie. Same określenia „Standardowy” i „Prosty” mogą być niejasne bez kontekstu. Lepsze są pełne nazwy, takie jak „Niemiecki”, „Niemiecki w prostym języku” oraz „Niemiecki w języku łatwym do czytania”. Nazwy innych języków narodowych powinny być przedstawione w sposób rozpoznawalny dla ich użytkowników. Flagi nie są odpowiednie, ponieważ jeden język może być używany w wielu państwach.
Stałe miejsce ułatwia znalezienie widżetu
Odwiedzający powinni znajdować widżet w tym samym miejscu na każdej odpowiedniej stronie. Stałe położenie w pobliżu głównej nawigacji lub tytułu strony ułatwia orientację. Jeśli na jednej stronie widżet znajduje się u góry, na następnej przy krawędzi, a później tylko w stopce, ludzie muszą za każdym razem szukać go od nowa. Spójność jest szczególnie pomocna dla osób z ograniczeniami poznawczymi.
Łatwość znalezienia nie oznacza, że widżet musi stale unosić się nad treścią. Duże, nieruchome obszary mogą zasłaniać tekst, zajmować cenne miejsce przy powiększeniu i nachodzić na elementy interfejsu na smartfonie. Dobrze widoczny przycisk w układzie strony jest często wygodniejszy. Jeśli pływający element dostępu jest konieczny, musi pozostać mały, umożliwiać przesunięcie lub zamknięcie i nie może zasłaniać ważnych informacji.
Bieżący wybór powinien być widoczny. Osoba, która już czyta treść w języku łatwym do czytania, nie może się zastanawiać, czy widżet wskazuje obecną, czy nową wersję. Komunikat „Obecnie: język łatwy do czytania” zapewnia jasność. Jednocześnie droga powrotna musi pozostać widoczna. Ludzie powinni móc wrócić do wersji standardowej lub przejść do innego dostępnego języka bez ponownego szukania.
Po zmianie zachowaj ten sam temat i zadanie
Jeśli osoba wybiera zrozumialszą wersję na stronie dotyczącej identyfikatora parkingowego dla mieszkańca, oczekuje tych samych informacji. Przeniesienie na ogólną stronę główną w języku łatwym do czytania przerywa wykonywane zadanie. Widżet powinien więc prowadzić bezpośrednio do odpowiedniej wersji bieżącego tematu. Jeśli taka wersja nie istnieje, potrzebny jest wyraźny komunikat zamiast niejawnego przejścia w nieodpowiednie miejsce.
Związek między treściami musi zostać zachowany także w ramach dłuższego zadania. Osoba, która przechodzi od objaśnienia do formularza, nie powinna nagle znów widzieć wyłącznie trudnego języka standardowego. Widżet może wzbudzać zaufanie tylko wtedy, gdy powiązane strony, wskazówki i potwierdzenia są rozpatrywane łącznie. Sama zrozumiała strona początkowa nie pozwala jeszcze na zrozumiałe zakończenie całej procedury.
Po przełączeniu nowa strona powinna zaczynać się w logicznym miejscu. Wyświetlony tekst, który pojawia się pośrodku dotychczasowej strony, może być trudny do zrozumienia dla osób korzystających z klawiatury i czytnika ekranu. Osobna, jasno nazwana strona lub całkowicie zastąpiona treść główna są często bardziej niezawodne. Tytuł strony i oznaczenie języka muszą odpowiadać widocznej wersji, aby przeglądarka i technologie wspomagające mogły ją prawidłowo rozpoznać.
Każda wersja językowa powinna być pełna i aktualna
Widżet buduje zaufanie, ponieważ obiecuje bardziej zrozumiały dostęp. Powiązana wersja musi zatem zawierać wszystkie informacje niezbędne do wykonania danego zadania. Skrócona wersja, która pomija warunki lub terminy, może doprowadzić do błędnej decyzji. Może odsyłać do szczegółowych źródeł, ale powinna jasno wyjaśniać, czego czytelnicy mogą się tam spodziewać i gdzie otrzymają pomoc w razie pytań.
Gdy zmienia się strona źródłowa, trzeba sprawdzić, których innych wersji dotyczy ta zmiana. Nowy numer telefonu można łatwo przenieść, natomiast zmieniony warunek może wymagać nowego objaśnienia. Widżet nie może nadal przedstawiać nieaktualnej strony jako równoważnej opcji. W przypadku ważnych treści przydatna może być widoczna informacja o stanie opracowania, wyświetlana do czasu zakończenia kontroli.
Nie każda strona musi istnieć w każdym wariancie. Kluczowe jest uczciwe informowanie o brakach. Jeśli wybrana wersja jest niedostępna, widżet może pokazać zrozumiały komunikat i odpowiednie alternatywy. Mogą to być dostępna forma konsultacji, inny dostępny język albo łącze do objaśnienia na powiązany temat. Pusty widok lub automatyczny powrót do języka początkowego pozostawiają natomiast odwiedzających bez orientacji.
Widżet powinien działać z klawiaturą i czytnikiem ekranu
Wszystkie funkcje widżetu muszą być dostępne bez użycia myszy. Osoba korzystająca z klawisza Tab powinna najpierw trafić na przycisk, a następnie na każdą widoczną opcję językową w logicznej kolejności. Bieżące położenie musi pozostać wyraźnie widoczne. Po dokonaniu wyboru aktywny element powinien znaleźć się w odpowiednim miejscu nowej wersji. Widżet, który można otworzyć klawiaturą, ale nie można go w ten sposób zamknąć, sam staje się barierą.
Dla czytników ekranu przycisk potrzebuje zrozumiałej nazwy i możliwego do rozpoznania stanu. Jeśli otwiera listę opcji, technologia powinna móc przekazać, czy lista jest obecnie rozwinięta, czy ukryta. Opcje muszą być odczytywane w logicznej kolejności. Dopóki widżet jest zamknięty, ukryte treści nie mogą jednocześnie pojawiać się w kolejności odczytu, ponieważ prowadziłoby to do powtórzonych i nieoczekiwanych tekstów.
Zadbaj również o kontrast, wielkość pisma i odpowiednio duże obszary sterowania. Bardzo subtelny symbol może być niewidoczny dla osób słabowidzących, a opcje umieszczone zbyt blisko siebie mogą być trudne do wybrania dla osób z ograniczeniami ruchowymi. Widżet powinien pozostać użyteczny także przy dużym powiększeniu. Tekst i przyciski nie mogą na siebie nachodzić ani wypadać poza widoczny obszar.
Treść powinna pozostać widoczna na smartfonie
Na małych ekranach brakuje miejsca. Stale otwarte menu językowe może zasłaniać nagłówek, nawigację lub pola formularza. Użyj niewielkiego przycisku z widoczną etykietą i otwieraj listę opcji tylko na życzenie. Funkcja zamykania musi być łatwo dostępna. Odwiedzający nie powinni przewijać najpierw wszystkich opcji językowych, zanim dotrą do właściwej treści.
Obszary dotykowe wymagają odstępu i rozmiaru, który pozwala niezawodnie je wybrać nawet przy niepewnym ruchu dłoni. Małe strzałki ani gesty oparte wyłącznie na przesuwaniu palcem nie stanowią dobrej podstawy obsługi. Każdą opcję powinno dać się wybrać jednym dotknięciem. Sprawdź widżet w wąskich i szerokich widokach, aby lista wyboru, etykieta oraz funkcja zamykania pozostawały dostępne w obu przypadkach.
Wolne połączenia i starsze urządzenia również należą do realiów korzystania z urządzeń mobilnych. Jeśli widżet pojawia się dopiero po wczytaniu wielu innych skryptów, dla części odwiedzających dostęp pozostaje ukryty. Zwykłe łącza do wersji językowych powinny więc działać również bez tej dodatkowej funkcji. Lekki widżet uzupełnia stronę, zamiast uzależniać jej podstawową nawigację od podatnego na błędy elementu wyświetlanego dodatkowo.
Ustal jasne zasady automatycznego upraszczania
Niektóre widżety generują wersję językową automatycznie dopiero w chwili otwarcia. Wydaje się to wygodne, ale niesie szczególne ryzyko. Nazwy, liczby, warunki i terminy specjalistyczne mogą zostać przedstawione błędnie. W informacjach dotyczących zdrowia, praw, bezpieczeństwa lub pieniędzy niewielka zmiana znaczenia może mieć poważne konsekwencje. Takie treści wymagają kontroli merytorycznej i językowej, zanim zostaną zaoferowane jako wiarygodna wersja.
Jeśli stosuje się wsparcie maszynowe, strona nie powinna sprawiać wrażenia, że dana wersja została zweryfikowana, dopóki taka kontrola się nie odbędzie. Zrozumiała informacja wyjaśnia, jaki rodzaj treści jest wyświetlany i gdzie znajduje się wiążące źródło. Taka informacja nie usprawiedliwia jednak niskiej jakości. Pomaga jedynie otwarcie wskazać ograniczenia, gdy organizacja ustala, które treści trzeba wcześniej opracować i zatwierdzić.
Na uwagę zasługują również ochrona danych i usługi zewnętrzne. Widżet może przekazywać dostawcy treść stron lub dane o korzystaniu z nich. Odwiedzający nie powinni być zmuszani do wyrażania zgody na zbędne przetwarzanie tylko po to, aby przeczytać bardziej dostępną wersję językową. Sprawdź zatem, jakich danych wymaga widżet i czy zrozumiałe wersje mogą być udostępniane bezpośrednio we własnym serwisie. Droga dostępu nie powinna stawiać prywatności w konflikcie ze zrozumiałością.
Przetestuj całą ścieżkę, aby sprawdzić działanie widżetu
Nie sprawdzaj widżetu tylko jednym kliknięciem. Zacznij od często odwiedzanej strony, wybierz wersję, przejdź za pomocą łącza i wykonaj zadanie do końca. Czy wybrany język zostaje zachowany? Czy nawigacja, wskazówki i potwierdzenie są zrozumiałe? Czy w każdej chwili można rozpoznać aktywną wersję? Taka pełna ścieżka mówi więcej niż samo technicznie udane wyświetlenie elementu.
Zaangażuj osoby, dla których przeznaczona jest oferowana wersja. Osoby korzystające z języka łatwego do czytania mogą ocenić, czy nazwa, położenie i treść rzeczywiście im pomagają. Osoby korzystające z klawiatury i czytnika ekranu odkrywają przeszkody w obsłudze. Obserwuj, czy samodzielnie znajdują widżet i po przełączeniu kontynuują zadanie, zamiast pytać je tylko o ogólną opinię na temat wyglądu.
Dobry widżet pozostaje dyskretny, łatwy do znalezienia i uczciwy. Prowadzi do tego samego tematu, działa z różnymi metodami wprowadzania danych i zrozumiale pokazuje brakujące wersje. Przede wszystkim łączy ludzi ze starannie utrzymywanymi treściami. Dzięki temu dodatkowy przycisk staje się pomocnym punktem dostępu, nie zastępując zwykłej nawigacji ani nie ukrywając niezrozumiałej strony za rozwiązaniem technicznym.